Geçenler de ilginç bir araştırma sonucuna rastladım internette. Yenilikçi ve dinamik bir psikolojik danışman olarak bunu yorumlama görevi de bize düştü haliyle

ABD’de Chicago Üniversitesi’nde yapılan bir araştırmaya göre sınavdan önce öğrenciler duygu ve düşüncelerini kaleme aldıklarında sınav esnasında yaşadıkları stres azalıyor ve dolasıyla daha verimli bir performans sergiliyorlarmış. Araştırmacıların hipotezlerini üniversite öğrencileriyle laboratuvar ortamında, lise öğrencileriyle sınıfta test ettikleri, önce öğrencilerin endişe seviyelerini ölçtükleri, daha sonra bazı öğrencilerden sınavdan önce duygu ve düşüncelerini kaleme almalarını istedikleri belirtiliyor.

Endişenin, beynin hafızayla ilgili bölümünü etkilediğine, işleyen hafızanın endişeye odaklandığında, kişinin sınav hazırlığında beyninde depolanan tüm bilgiyi hatırlamasına yardımcı olamayacağına inanan araştırmacıların lideri, Psikoloji Bölümü Yardımcı Profesörü Sian L. Beilock Amcamız, sınavdan önce yazma fikrinin, yazmanın depresyonla mücadelede kullanılmasından geldiğini söylüyor.

“Bilişsel-Davranışçı” yaklaşım yöntemlerine benzettiğim bu uygulamayı ben de denemeyi düşünüyorum. En azından Türk kültüründe deneme sonuçlarını değerlendirme fırsatı bulmak adına bolca kobay öğrenci var elimizde

.

.
Bir havucu alıp ortadan ikiye bölün. Yakından bir bakın… İnsan gözüne nasıl da benziyor? Şimdi annelerimizin “havuç ye, gözlerin iyi görsün” sözüne biraz daha vermemek mümkün mü? Havuçta çok yüksek oranda antioksidan var. İçeriğindeki beta karoten görme kaybını azaltıyor…

.

İşte ceviz… İçeriğindeki omega 2 ve yağ asitleri ile beynin koruyuculuğunu yapıyor…

.

.

.

Sağlam, güçlü kemik isteyenler kerevizin kokusuna alışsalar iyi olur… Tıpkı kemiklerimizde olduğu gibi kerevizin de yüzde yirmiüçü sodyumdan oluşuyor… Kemik sağlığı için kereviz birebir…

.

.

Avokadonun şekli rahimle pek benziyor… Avokado kadınlar için iyi bir folik asit kaynağı…

.

.

.

Deniz tarağı erkek sağlığı için birebir… Deniz tarağındaki folik asit ve çinko sperm sayısını arttırıyor…

.

.

.

Limon ve greyfurttaki limonoid, meme kanserinin yayılmasını engelliyor.

.

.

.

Bu defa da domatesi ortadan keselim… İçindeki bölmecikler kalptekilere çok benziyor… Domatesteki likopen de kalp hastalıklarının ilacı…

.

.

.

Kırmızı şarap, antioksidan ve polifenoller zengini. Yan yana koyunca kan ile aralarındaki farkı anlamak pek güç… Kalp hastalıklarına neden olan kolestrole karşı bire bir…

.

.

.

Zencefil de sindirim sorunlarının çözümünü barındırıyor içinde…

.

.

.

Tatlı patatesin içindeki bete karoten, antioksidanlar pankreası koruyor…

.

.

.

Case Western Reserve Üniversitesi’nden psikolog Joseph Fagan’ın önderliğinde, zekanın sürekliliğini test etmeye yönelik bir araştırma yürütüldü. 20 yılı aşkın bir süre önce, Fagan bebek zekasını ölçmeye yarayan bir test geliştirmişti. Bebeklerin değişik obje resimlerine verdikleri tepkileri ölçmeye yönelik olan bu testte önce onlara ikişer resim gösteriliyor ve resimlere bakma süreleri takip ediliyor. Daha sonra resimlerden biri değiştirilerek, bebeklerin yeni ve eski resimlere odaklanma süresi kaydediliyor. Bebekler genellikle zamanlarının %60′ını yeni resme bakarak geçiriyorlar.

Araştırmaya katılan 61 genç erişkine bebeklik çağlarında Fagan zeka testi uygulanmıştı. Bu kişilerin 3 yaşında aldıkları IQ test skorları ile 21 yaşındaki IQ test skorları ile karşılaştırıldı. Araştırma sonuçları daha zeki bebeklerin yıllar sonra daha zeki ve başarılı erişkinlere dönüştüklerini teyit etti. “Zeka yeni bilgileri işlemeyi ve bunları bir yaşam boyu edinilen bilgilerle ilişkilendirmeyi içerir. Bilgi işleme ve ilişkilendirmeyle ilgili bu süreçler kişinin bilgisini arttırmasına izin verir,” diyor Fagan.

Araştırma sonuçları zekanın bebeklikten erişkinliğe süreklilik gösterdiğine ve bilgiyi işlemenin zeka gelişiminde ne kadar önemli bir rol oynadığına işaret ediyor. Bu bilgi genetik ve çevrenin zeka üzerindeki etkisinin anlaşılmasına katkıda bulunabilir.

Esneme, genel olarak ağzın olabildiğince açıldığı uyku belirtsi olarak da bilinen insanların yaşamları boyunca yaptığı ancak neden olduğu hakkında pek bilgi olmayan bir davranıştır. Esneme konusunda bugüne kadar oldukça çok araş­tırma yapıldı. Bilim adamları bugüne kadar esneme konu­sunda bilinenleri ve tahmin edilenleri doğruladılar. Biz insanlar genellikle gece yatma saati sıralarında veya sa­bah kalktıktan sonraki saat içinde esniyoruz. Ay­rıca canımız sıkıldığında esnememiz geliyor. Esnemenin “bulaşıcı” olduğunu biliyoruz. Yanımızdaki esnerse ne­dense bizi de esneme alıyor. Ancak insan ve hayvanların neden dolayı esnedikleri konusunda ise fizyologlar bize fazla bir şey söyleyemiyor.

Esnemenin Nedenleri Nelerdir?

Bir grup bilim adamı, esneme için öne sürülen oksijen azlığının ve karbondioksit fazlalığının doğru olmadığını belirtti. Bu gazların karışımını farklı ölçülerde alan de­neklerin bireysel esneme ihtiyaçlarında bir değişiklik gö­rülmedi.

Sadece uykumuz gelince mi esneriz? Esneme bulaşıcı mıdır? Aslında esnemenin ve fizyolojisinin ardında yatan gerçek hala tam olarak bilinememektedir. Önceleri esneme, insanın yorgun olduğu zamanlarda kandaki oksijen miktarını artırmak için vücudun yaptığı bir solunum sistemi refleksi olarak düşünülüyordu. Yapılan deneylerin sonucunda, esnemenin, solunum olayına kısa bir destek verdiği, ancak onun önemli bir fonksiyonu olmadığı tespit edilmiştir. Hem burnumuzla, hem de ağzımızla nefes alabilmemize rağmen, kapalı ağızla esnemek mümkün değildir. En çok ve sık esnemenin olduğu zaman, sabah uykudan kalkma vaktidir. Ortalama bir esneme 6 saniye sürer.

Sadece insanlar değil, kediler, kuşlar, fareler ve birçok canlı türü de esner. Ancak farklı türlerdeki bu davranış biçimi, aynı fonksiyona yönelik olabilir mi? Örneğin insanların gülme olarak yaptığı yüzdeki kas hareketi diğer bazı canlılarda korkunun ifadesi olabilmektedir. Yapılan araştırmalarda, hayvanların daha çok dikkat gerektiren bir olayı karşılama sırasında esnedikleri, insanların ise, tersine dış uyanlarda azalma olduğunda esnedikleri saptanmıştır. Derslerde canı sıkılan öğrencilerin değil de, canı sıkıldığı halde uyumamaya çalışanların daha çok esnedikleri gözlemlenmiştir. Bir diğer görüşe göre de, sınava girecek bir öğrencinin veya yarışa girecek bir atletin çok esnemesinin sebebi, organizmanın kendini sakinleştirmesidir.

Esneme de gülme gibi bulaşıcıdır. Esneyen kişinin yüz hatlarında meydana gelen şekillenmenin, diğer insanlar üzerinde esnemeyi teşvik edici bir etki uyandırdığı tahmin ediliyor. Yani nasıl yemek yiyen bir insanı görünce acıkırsak, onun gibi bir şey. Esnemenin bulaşıcı olduğunu ileri süren bir görüşe göre ise ilk insanlardan kalma bir davranış olarak esnemekteyiz.

İlkel atalarımız akşamları ateşin etrafında topluca otururken grubun lideri tüm dişlerini göstererek esner, oturumu kapatır, artık gecenin başladığı, herkesin sabaha kadar yatması ve hareket etmemesi gerektiği sinyalini verirdi. Grubun diğer üyeleri de esneyerek görüş birliği içinde olduklarını beyan ederlerdi. Günümüzde bu iş için daha karışık teknolojiler kullanılıyor. Baba televizyonu uzaktan kumanda ile kapatıp koltuğundan kalkıyor. Bu nedenle günümüzde esnemenin hiçbir faydası görülmemektedir ve önümüzdeki bir milyon yıl içinde ortadan kalkacağı sanılmaktadır.

Eşref Amca Bilim-Teknik dergisinde de makalesi yazılacak insandır derken,onun da gerçekleştiğini görünce sevindim.  Bilim-Teknik dergisindeki yazıyı görüntülemek için yandaki linklere tıklayınız:  Resim-1 – Resim-2

İşte Eşref Amcamın Discovery’deki Belgeseli: